Ο τράχηλος αποτελεί μία διακριτή ανατομική δομή του κατώτερου τμήματος της μήτρας και διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στη “παραμονή” του κυήματος εντός της μήτρας καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι η μέτρηση του μήκους τραχήλου κατά τη διάρκεια της κύησης αποτελεί ιδιαιτέρως σημαντικό μέρος της συνολικής εκτίμησης της πιθανότητας πρόωρου τοκετού. Η εξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί με διακοιλιακό υπερηχογράφημα. Ωστόσο, για λόγους ακρίβειας της μέτρησης συνιστάται η χρήση διακολπικού υπερηχογραφήματος, μέθοδος ανώδυνη και απολύτως ασφαλής για την κύηση.

Στις κυήσεις χαμηλού κινδύνου, συνιστάται ο προγραμματισμός της μέτρησης μεταξύ 20ης-22ης εβδομάδας, κατά τη διάρκεια του ανατομικού υπερηχογραφήματος β’ επιπέδου. Στις κυήσεις υψηλού κινδύνου (ιστορικό πρόωρου τοκετού σε προηγούμενη κύηση, χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο ή παρουσία συγγενών διαμαρτιών του γεννητικού συστήματος) η μέτρηση μπορεί να πραγματοποιηθεί ήδη κατά τον υπερηχογραφικό έλεγχο 1ου τριμήνου. 

Σε περίπτωση μη φυσιολογικής μέτρησης ή παρουσίας προϋπάρχοντος ιστορικού, προτείνονται διάφορες μέθοδοι αντιμετώπισης όπως για παράδειγμα η χορήγηση προγεστερόνης ή η τοποθέτηση ράμματος περίδεσης στον τράχηλο. Επιπλέον προγραμματίζεται υπερηχογραφικός επανέλεγχος εφόσον ενδείκνυται.

Επιπρόσθετη ένδειξη υπερηχογραφικής εκτίμησης του τραχήλου αποτελεί η παρουσία συμπτωματολογίας σε οποιοδήποτε στάδιο της κύησης, όπως π.χ συχνές συστολές μήτρας, αλλαγή της σύστασης των κολπικών εκκρίσεων ή κολπική αιμόρροια. Στις παραπάνω περιπτώσεις με το διακολπικό υπερηχογράφημα μπορούμε να διαπιστώσουμε ή να αποκλείσουμε τυχόν βράχυνση ή διαστολή του τραχήλου ή την παρουσία επιπωματικού πλακούντα.