Ως καθ’ έξιν αποβολές ορίζεται η κατάσταση κατά την οποία συμβαίνουν 3 ή περισσότερες απώλειες κύησης κατά το 1ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Αφορά περίπου το 1%-3% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και μπορεί να προκαλέσει ιδιαιτερο άγχος τόσο στο ζευγάρι όσο και στον θεράποντα ιατρό.

Οι καθ’ έξιν αποβολές χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης καθώς έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να οφείλονται σε πληθώρα αιτιών, συχνότερα από τα οποία είναι τα παρακάτω:

• Χρωμοσωμικοί παράγοντες: Πρόκειται για χρωμοσωμικές διαταραχές που μπορεί να φέρουν ο ένας ή και οι δύο γονείς και οι οποίες ενώ δεν προσβάλλουν τους ίδιους, πιθανόν αυξάνουν την πιθανότητα αποβολής του κυήματος.
• Συγγενείς ανωμαλίες μήτρας όπως η παρουσία διαφράγματος ή η δίκερος μήτρα φαίνεται να συνδέονται με καθ’ έξιν αποβολές.
• Ορμονολογικές διαταραχές όπως π.χ επί σακχαρώδη διαβήτη ή παθήσεων του θυρεοειδούς αδένα.
• Ανοσολογικοί παράγοντες: Τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι αυτοάνοσες καταστάσεις μπορεί να ευθύνονται για αυτόματες αποβολές μέσω ενός μηχανισμού προσβολής του εμβρύου από αντισώματα που παράγονται στο σώμα της μητέρας.
• Διαταραχές των μηχανισμών πήξης όπως κυρίως οι επίκτητες θρομβοφιλίες (π. χ το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο).
• Ηλικία: Η πιθανότητα αποβολής αυξάνεται όταν η ηλικία της μητέρας υπερβαίνει τα 35 έτη, ενώ επιπλέον η κατάσταση αυτή φαίνεται να εμφανίζεται συχνότερα σε ηλικία του πατέρα μεγαλύτερη των 45 ετών.
• Ανεπάρκεια τραχήλου: Σημαντικούς παράγοντες κινδύνου αποτελούν το ιστορικό αποβολής λόγω ανεπάρκειας και οι προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις στον τράχηλο της μήτρας.
• Λοιμώξεις: Αν και δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, ενδεχομένως υπάρχει συσχέτιση μεταξύ καθ’ έξιν αποβολών και λοίμωξης από διάφορα βακτήρια ή ιούς.
• Τρόπος ζωής: Παράγοντες όπως το κάπνισμα, η υπερβολική λήψη αλκοόλ και η παχυσαρκία πιθανόν να σχετίζονται με αυτόματες αποβολές.

Σε περίπτωση καθ’ έξιν αποβολών προέχει η συμβουλευτική και συνολική αξιολόγηση από τον θεράποντα ιατρό του ζευγαριού. Με γνώμονα την εξατομικευμένη προσέγγιση, η διερεύνηση μπορεί να συμπεριλαμβάνει διαγνωστικές μεθόδους όπως γενετικό έλεγχο του ζευγαριού, ορμονολογικές εξετάσεις, απεικόνιση της ανατομίας της μήτρας καθώς και άλλα ειδικά τεστ προκειμένου να ανευρεθεί η υποκείμενη αιτία.

Οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από τον αιτιολογικό παράγοντα και μπορεί να συμπεριλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση ή σε ορισμένες περιπτώσεις μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Αναμφίβολα η ψυχολογική υποστήριξη αποτελεί σημαντικό μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας, καθώς οι καθ’ έξιν αποβολές αποτελούν μία ιδιαιτέρως στρεσογόνο κατάσταση με δυνητικά σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή του ζευγαριού.

Αξίζει να αναφερθεί πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τα ζευγάρια θα καταφέρουν να επιτύχουν μία τελειόμηνη κύηση με καλή έκβαση. Ακρογωνιαίο λίθο για τη διάγνωση της υποκείμενης παθολογίας αποτελεί η λεπτομερής και εξατομικευμένη διερεύνηση ώστε να διαμορφωθεί στη συνέχεια το κατάλληλο πλάνο διαχείρισης της εγκυμοσύνης.