Η κλασική υπερηχογραφική εξέταση του εμβρύου γίνεται με τη δισδιάστατη (2D) απεικόνιση, η οποία δημιουργείται έπειτα από επεξεργασία και μετατροπή των ηχητικών κυμάτων που παράγονται από την κεφαλή του υπερήχου (ηχοβολέα). Τα τελευταία χρόνια με την εξέλιξη της τεχνολογίας έχουμε πλέον τη δυνατότητα της 3D και 4D απεικόνισης.

Με την τρισδιάστατη (3D) υπερηχογραφία πολλαπλές δισδιάστατες εικόνες λαμβάνονται από διαφορετικές οπτικές γωνίες και σε ελάχιστο χρόνο ανασυνθέτουν μία τρισδιάστατη εικόνα του εμβρύου. Στην τετραδιάστατη (4D) υπερηχογραφία πραγματοποιείται τρισδιάστατη απεικόνιση με τη διαφορά ότι μπορούμε να παρατηρήσουμε κινήσεις του εμβρύου σε πραγματικό χρόνο (real time).

Με την 3D-4D υπερηχογραφία έχουμε την δυνατότητα μίας πληρέστερης και πιο ευκρινούς απεικόνισης ιδίως σε μέρη του σώματος όπως το πρόσωπο και η σπονδυλική στήλη. Επομένως, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί επικουρικά με τη δισδιάστατη απεικόνιση να προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες και να συμβάλει στην βαθύτερη κατανόηση σχετικά με τα επιμέρους χαρακτηριστικά και την έκταση παθολογικών καταστάσεων που σχετίζονται με τις εν λόγω ανατομικές δομές. Είναι σημαντικό να συμπληρώσουμε ότι η ευκρίνεια της απεικόνισης εξαρτάται σε αρκετά μεγάλο βαθμό από παράγοντες όπως η θέση του εμβρύου, η παρεμβολή μελών του σώματος έμπροσθεν της προς εξέταση ανατομικής δομής καθώς και η ποσότητα του αμνιακού υγρού.