Η αδενομύωση αποτελεί πάθηση της μήτρας, και πιο συγκεκριμένα του ενδομητρίου, του ιστού δηλαδή που βρίσκεται εντός της κοιλότητας της μήτρας και που κάθε μήνα αποτελεί το αίμα κατά τη διάρκεια της περιόδου. Στην αδενομύωση παρατηρείται παθολογική διείσδυση του ενδομητρίου εντός του μυικού τοιχώματος της μήτρας.

Η αδενομύωση μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει ποικίλα συμπτώματα, όπως:

• Δυσμηνόρροια, δηλαδή έντονο πόνο κατά την έμμηνο ρύση.
• Βαριά και παρατεταμένη περίοδο.
• Χρόνιο πυελικό πόνο ή αίσθημα “πίεσης” στην πύελο.

Σε ορισμένες μελέτες φάνηκε ότι η αδενομύωση μπορεί να σχετίζεται με υπογονιμότητα, εντούτοις η συγκεκριμένη άποψη δεν έχει τεκμηριωθεί πλήρως.

Τα αίτια της αδενομύωσης δεν είναι πλήρως γνωστά. Πιστεύεται ότι ορμονικοί, γενετικοί και φλεγμονώδεις παράγοντες ενδεχομένως εμπλέκονται στην παθογένεση της αδενομύωσης.

Αν και παρατηρείται κυρίως μετά το 40ο έτος ζωής, μπορεί λιγότερο συχνά να εμφανιστεί και σε γυναίκες μικρότερης ηλικίας.

Κύριοι παράγοντες κινδύνου αποτελούν:

• Η ηλικία
• Η πολυτοκία
• Χειρουργείο στη μήτρα κατά το παρελθόν
• Το κάπνισμα

Σε αρκετές περιπτώσεις η διάγνωση της αδενομύωσης μπορεί να είναι δύσκολη και απαιτεί εξέταση με διακολπικό υπερηχογράφημα ή Μαγνητική Τομογραφία.

Η θεραπεία στοχεύει κυρίως στον έλεγχο της συμπτωματολογίας και εξαρτάται ως επί το πλείστον από το στάδιο της αδενομύωσης και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Συνήθως, ικανοποιητικά αποτελέσματα επιφέρει η χορήγηση αναλγησίας, η λήψη αντισυλληπτικών δισκίων ή η τοποθέτηση ενδομήτριου σπιράλ με σταδιακή απελευθέρωση προγεστερόνης. Τέλος, πολύ σπάνια και σε σοβαρότερες περιπτώσεις αδενομύωσης, εφόσον δεν υπάρχει επιθυμία διατήρησης γονιμότητας μπορεί να συζητηθεί η ολική αφαίρεση μήτρας.